سی و چهارمین نشست هفتگی انجمن اخترشناسی شیراز در سال ۱۴۰۴

سلام به اطلاع همراهان گرامی می‌رسانیم سی و چهارمین نشست هفتگی انجمن اخترشناسی شیراز در سال ۱۴۰۴، دوشنبه ۱ دی ماه در این آدرس برگزار می‌گردد:

خیابان مشیرفاطمی، خیابان هدایت شرقی، پس از پارکینگ هدایت، سالن آموزشی آزمایشگاه ارس _ ساعت ۱۸ تا ۲۰

🟥 « ویژه برنامه شب یلدا؛ بررسی تاریخی، اسطوره‌شناختی و علمی»

ارائه دهنده‌گان: فرخ نظرپور و امیرحسین رضایی

🟥 سمینار با عنوان: «ایدئالیسم آلمانی کانت و شناخت حدود فهم انسان.»

ارائه دهنده: احمدرضا شریعتی

*کارشناس فیزیک و کارشناس ارشد فلسفه غرب

چکیده:
یکی از سوالاتی که همواره برای بشر مطرح بوده ، اینست که شناخت و معرفت برای انسان چگونه حاصل می شود؟
در این مورد تا قبل از قرن ۱۸ میلادی متفکران و فیلسوفان دو گونه پاسخ به سوال فوق داده اند.
۱- فیلسوفان عقل گرا:
سرآمدان فیلسوفان اصالت عقل از رنسانس به بعد دکارت و لایبنیتس و اسپینوزا هستند که عقیده داشتن، انسان به دلیل ساختارهای وجودی اش، ذاتا دارای فطرت اولیه است که خداوند این فطرت را در عقل و ذهن او قرار داده که قادر به شناخت جهان طبیعی و فرا طبیعی است. و بشر بلاواسطه و بدون توسل به تجربه می تواند معرفت و شناخت کسب کند.
۲- فیلسوفان تجربه گرا:
این فیلسوفان با رد نظر دکارت و دکارتیان، فقط تجربه را باور داشتن. و استدلال می کردند که تمام شناخت انسان فقط از طریق تجربه حاصل می شود. به همین دلیل به این متفکران، فیلسوفان اصالت تجربه می گویند. که جان لاک، بارکلی، و بخصوص هیوم از قائلان این نظریه اند.
در این میان با توجه به معضلات و مشکلات و سوالات بی پاسخی که ایجاد شده بود و الخصوص شک گرایی که دیوید هیوم ایجاد کرده بود. اندیشمند روشنگری یعنی ایمانوئل کانت پا به عرصه وجود گذاشت.
وی با سنتز اندیشه عقل گرایان و تجربه گرایان نشان داد که آغاز شناخت از تجربه شروع می شود ولی بعد از این شروع اولیه، عقل انسان می توانند بدون توسل به تجربه، قضایا و گزاره‌های در زمینه علومی مثل ریاضی و فیزیک و حتی علوم انسانی از جمله اخلاق بسازد. که منجر به شناخت می شود.
یکی از موضوعاتی که برای فیزیک‌دانان و کیهان‌شناسان در فلسفه کانت جالب توجه و بسیارمورد مناقشه بوده و هست، بحث مکان و زمان است که کانت در سنتز فوق برای توضیح نحوه‌ی شناخت به آن اشاره می‌کند و عقیده دارد که در جهان فنومن(پدیدار) چیزی بنام مکان و زمان وجود ندارد، و این دو قالبی هستن که ذهن می آفریند برای شناخت جهان پدیداری. یعنی اطلاعاتی که توسط حواس وارد ذهن انسان می شوند ابتدا از فیلتر زمان و مکان که فقط در ذهن وجود دارد می‌گذرد. علاوه بر زمان و مکان، مفاهیمی مثل علیت، ضرورت و کلیت هم توسط ذهن فاعل شناسا ساخته می شود و در جهان خارج وجود ندارند.
جهان نومن( جهان نفس الامری، یا جهان در ذات خود) هم که با استدلال های کانت کلا غیر قابل شناخت است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *